spacer.png, 0 kB
Image





Kεντρικο Mενου
ΑΡΧΙΚΗ
ΠΡΟΦΙΛ
ΧΡΗΣΙΜΑ
ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
Directory
Translate OUR WEBPAGE
ΤΙΜΕΣ ΑΜΟΛΥΒΔΗΣ 95
        
ΤΥΧΑΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗ
Katerina’s   Studios

Katerina’s Studios


Category: Πελοπόννησος


Διαφημiσεις

                                                            
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB

Directory

Λήμνος

Η Λήμνος είναι το όγδοο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας με έκταση 476 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το τέταρτο σε μήκος ακτών (260 χιλιόμετρα).

Βρίσκεται στο βόρειο Αιγαίο, στο Θρακικό πέλαγος, ανάμεσα στο Άγιον Όρος, τη Σαμοθράκη, την Ίμβρο και τη Λέσβο. Μαζί με τον Άγιο Ευστράτιο αποτελούν την επαρχία Λήμνου του νομού Λέσβου.

Η Λήμνος είναι ηφαιστειογενές νησί. Αν και δεν έχει δάση, έχει εκτεταμένες εύφορες πεδιάδες καλλιεργημένες με σιτηρά κι αμπέλια. Επίσης, έχει υπέροχες και καθαρές παραλίες και είναι ένα νησί ιδανικό για ήρεμες διακοπές. Οι βασικές ασχολίες των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία, η γεωργία και η αλιεία. Επίσης, ο τουρισμός, το εμπόριο και τα ναυτικά επαγγέλματα.

Η λέξη Λήμνος κατά μία εκδοχή είναι φοινικική και σημαίνει λευκή, άσπρη, λαμπερή. Στο πέρασμα των αιώνων την είπαν ακόμη με τα επίθετα Ανεμόεσσα, Αιθαλία, Δίπολη, Σιντιίδα, Αμπελόεσσα. Σταλημένη την έλεγαν οι Ενετοί και οι Φράγκοι.Μια άλλη εκδοχή είναι ότι το όνομα Λήμνος προέρχεται από την ομηρική λέξη Λήιον, που προσδιορίζει το σπαρμένο χωράφι, τον αγρό. Η θεωρία αυτή είναι μάλλον η επικρατέστερη, επειδή η Λήμνος είναι το πεδινότερο νησί του Αιγαίου με μεγάλη παραγωγή αγροτικών προϊόντων από την αρχαιότητα. Υπήρξε ο σιτοβολώνας της Αθήνας στους κλασσικούς χρόνους, αλλά και ο προμηθευτής σιταριού της αυτοκρατορικής αυλής του Βυζαντίου. Ακόμα και σήμερα, το σήμα κατατεθέν της Λήμνου είναι τα σπαρμένα σιταροχώραφα που φθάνουν ως την άκρη της θάλασσας.

Παρά το βραχώδες έδαφος της, η Λήμνος είναι αρκετά εύφορο νησί με εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα όπως: σιτηρά, όσπρια, κρασί, σύκα, σταφίδες, αμύγδαλα και θυμαρίσιο μέλι. Εδώ παράγεται και το θαυμάσιο λευκό κρασί "Λήμνος" με το ιδιαίτερο άρωμα και την λεπτή γεύση. Περιζήτητα είναι και τα γαλακτοκομικά προϊόντα της Λήμνου όπως η φέτα, η σαλαμούρα και το βαρελάκι ακόμα έχει άφθονο και εκλεκτό ψάρι.

Η Λήµνος δεν υπήρξε ποτέ φτωχό νησί. Υπήρξαν βέβαια δύσκολές εποχές και κακές χρονιές, όµως το νησί δεν ερηµώθηκε ούτε και παρατηρήθηκαν οµαδικές µεταναστεύσεις πριν από τον αιώνα µας. Τον 16ο αιώνα µάλιστα συντηρούσε 75 χωριά. Βέβαια ουδέποτε υπήρξε τόσο πυκνοκατοικηµένη ή τόσο εντατικά καλλιεργηµένη όσο τότε. Με αυτά τα δεδοµένα δεν είναι περίεργο που συχνά έγινε στόχος πειρατικών επιδροµών. ΓΙ' αυτό και οι παραλιακοί οικισµοί µεταφερόταν στο εσωτερικό του νησιού, σε θέση µη ορατή από το πέλαγος.

Το τοπίο τηςΛήµνου δεν παρουσιάζει έντονες εναλλαγές. Χαµηλά υψώµατα κατάφυτα από ξερούς θάµνους και πεδιάδες µικρές που σήµερα πια ελάχιστα καλλιεργούνται. Ακτές απόκρηµνες και εκτεταµένες αµµουδιές. Η µετάβαση από το ένα επίπεδο στο άλλο γίνεται µε τρόπο ήπιο για το µάτι. Το τοπίο διαµόρφωσε και τους ανθρώπους: Ήπιοι και χαµηλών τόνων και αυτοί

Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Μύρινα. Ήταν το όνοµα της γυναίκας του πρώτου βασιλιά, κατά το µύθο, της Λήµνου, τον Θέοντα. Μέχρι τα µέσα της δεκαετίας του 50 την έλεγαν Κάστρο, οι παλιότεροι την λένε ακόµα Χώρα. Πυρήνας της πόλης είναι το Κάστρο της, θεµελιωµένο σε µια λωρίδα γης που εισχωρεί στην θάλασσα. Το κάστρο αυτό φαίνεται πως το έχτισε ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ανδρόνικος Α' ο Κοµνηνός, γύρω στα τέλη του 12"" αιώνα. Την ηρεµία που επικρατεί σήµερα στο κάστρο και την µοναδική θέα του πελάγους που ανοίγεται µπροστά του την απολαµβάνουν βέβαια οι επισκέπτες του, την χαίρονται όµως κυρίως τα ελάφια που ζουν εκεί. Γύρω στα διακόσια ελάφια κυκλοφορούν ελεύθερα σε µικρά κοπάδια και τρέφονται µε τα λιγοστά ξερόχορτα που φυτρώνουν ανάµεσα στα ερείπια.

Κάτω από το κάστρο βρίσκεται το λιµάνι της πόλης η αφετηρία της οικονοµικής ζωής για ολόκληρο το νησί. Στην πραγµατικότητα πρόκειται για δυο λιµάνια, το µικρό -βενετσιάνικο όπως φαίνεται- είναι ιδιαίτερα γραφικό, µε το πλακόστρωτό του και τις ταβέρνες, όπου σερβίρεται φρεσκότατο ψάρι από τις θάλασσες του Βορείου Αιγαίου, και το νεότερο, στο οποίο καταφτάνουν τα πλοία που φέρνουν εµπορεύµατα και ανθρώπους στο νησί.

Από το λιµάνι ξεκινά και ο δρόµος της αγοράς. Πλακόστρωτος ο δρόµος, στις δυο πλευρές του τα µαγαζιά. Άλλοτε γινόταν εδώ όλες οι οικονοµικές συναλλαγές, σήµερα τα µεγαλύτερα καταστήµατα µεταφέρονται σε χώρους εύκολα προσπελάσιµες µε αυτοκίνητο.

Κάτω από το κάστρο απλώνονται οι δύο κύριες συνοικίες της πόλης στα βόρεια του ο Ρωµέικος γιαλός, η συνοικία των ελλήνων την εποχή της οθωµανικής κατάκτησης, και στα ανατολικά του ο Τούρκικος γιαλός, η συνοικία των Τούρκων.

Στο Ρωµέικο γιαλό βρίσκεται και το Αρχαιολογικό Μουσείο- νεοκλασικό κτίριο- καθώς και το Μητροπολιτικό Μέγαρο. Λίγο πιο πέρα είναι ο Μητροπολιτικός ναός της πόλης, η Αγία Τριάδα .
Χτίστηκε πάνω στα ερείπια παλιότερης εκκλησίας το 1724. Όλες οι παραλίες τις Μύρινας είναι καθαρές, και ο Τούρκικος και ο Ρωµέικος και τα Ρηχά νερά, η προέκταση του, έχουν διακριθεί µε Γαλάζιες σηµαίες.

Και δεν είναι βέβαια µόνο οι παραλίες της Μύρινας που προσφέρονται για ένα απολαυστικό και δροσερό µπάνιο όλες της ώρες της ηµέρας. Είναι­και οι παραλίες της περιφερείας τους ο Αυλώνας, ο Πλατύς, το Θάνος, ο Νεβγάτης, ο Αι Γιάwης, ο Καρβουνόλακκος.

Η παραλία του Πλατύ θεωρείται η πλέον κοσµική του νησιού, χωρίς αµφιβολία συγκεντρώνει µεγάλο αριθµό λουοµένων, Ωστόσο η παραλία του Θάνους θεωρείται η καλύτερη στο νησί. Απέραντη αµµουδιά και πεντακάθαρα νερά.

Στην περιοχή του Νεβγάτη υπάρχει και η εκκλησία της Παναγιάς Κακκαβιώτισσας. Η εκκλησία είναι ότι απέµεινε από ένα παλιό µοναστήρι, µετόχι της Μονής της Μέγιστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Η ιδιαιτερότητα της έγκειται στο γεγονός ότι βρίσκεται στην κορυφή ενός πετρώδους υψώµατος µέσα σε µια σπηλιά.
Σε ένα σηµείο της παραλίας του Κάσπακα, τον Αι Γιάννη, υψώνονται βράχοι ψηλοί, σε ένα τέτοιο βράχο βρίσκεται χτισµένη η εκκλησία του Αϊ Γιάwη.

 Εκτός από το Δήµο της Μύρινας, στο νησί υπάρχουν άλλοι τρεις δήµοι, οι Δήµοι της Ατσικής, του Μούδρου και του Κοντιά. Στον καθένα από αυτούς υπάγονται αρκετά χωριά. Ο Άγιος Δηµήτριος, το Λειβαδοχώρι, οι Σαρδές, το Κοντοπούλι, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκονται τα ερείπια της Ηφαιστείας, µιας ισχυρής πόλης που άκµασε µέχρι τον 110 αιώνα, και το Καβείριο, χώρος λατρείας των Καβείρων, µυθικών δαιµονικών όντων.

Ο Κοντιάς είναι ένα απο τα πιο όµορφα χωριά του νησιού, µε τα ψηλά πέτρινα σπίτια του, χτισµένα από του άλλοτε ισχυρούς καραβοκύρηδεςτου νησιού.

Ο Μούδρος συνεχίζει να είναι εµπορικό κέντρο της Ανατολικής Λήµνου. Αναφέρεται ως οικισµός από το 1355, το 1380 περίπου, αποτελούσε µετόχι της µονής Βατοπεδίου. Ο Μούδρος οφείλει την σηµασία του στο λιµάνι. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα φυσικά λιµάνια της Μεσογείου, αν όχι το καλύτερο. Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε την εκκλησία των Ταξιαρχών που αναφέρετε είδη από το 1370.
Η Παναγιά χωρίς αµφιβολία αποτελεί ένα από τα πιο ζωντανά χωριά του νησιού, µε πολλούς κατοίκους νεαρής ηλικίας. Στα ανοιχτά της Πλάκας βρίσκονται οι ξερές Μεθώνες, για τις οποίες πολλοί πιστεύουν ότι είναι η οµηρική Χρυσή, νησί που βυθίστηκε στην ύστατη αρχαιότητα.
Τα Καµίνια αναφέρονται είδη από το 1346 σε απογραφικά πρακτικά. Η περιοχή είναι ωστόσο γνωστή για τις αρχαιότητες της. Ο προϊστορlκός οικισµός της Πολιόχνης, οι λαξευµένοι στους βράχους τάφοι και βεβαίως η περίφηµη στήλη των Καµινίων.
_______________________________________________________________________

Listings
There are 3 Listings in this Category.

Κασπάκας, Λήμνος

Λύχνα, Λήμνος

Μύρινα, Λήμνος

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
Copyright © BubbleWorx.com spacer.png, 0 kB