spacer.png, 0 kB
Image





Kεντρικο Mενου
ΑΡΧΙΚΗ
ΠΡΟΦΙΛ
ΧΡΗΣΙΜΑ
ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
Directory
Translate OUR WEBPAGE
ΤΙΜΕΣ ΑΜΟΛΥΒΔΗΣ 95
        
ΤΥΧΑΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗ
Παράδεισος   Ενοικιαζόμενα Δωμάτια

Παράδεισος Ενοικιαζόμενα Δωμάτια


Category: Mαγνησία


Διαφημiσεις

                                                            
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB

Directory

H Μάχη του Αλγερίου

από το βιβλίο του Σαάντι Γιάσεφ

βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα



H MAXH




TOY ΑΛΓΕΡΙΟΥ






(La Battaglia di Algeri)


μια ταινία του Τζίλο Ποντεκόρβο


μουσική: Ένιο Μορικόνε

 

Φεστιβάλ Βενετίας 1966, Χρυσό Λιοντάρι / Βραβείο Fipresci

Υποψήφιο για 3 Όσκαρ

 

«Το πιο συναισθηματικά δυνατό, επαναστατικό έπος

από την εποχή του Ποτέμκιν του Αϊζενστάιν» The New Yorker

 

«Σφύζει από ενέργεια! Δυνατό, έντονο, διορατικό, επίκαιρο όσο ποτέ!»

The Washington Post

 

«Εκπληκτικό! Ένα πολιτικό θρίλερ απαράμιλλου ρεαλισμού» The New York Times

 

«Εκτός απ' τον Orson Welles, κανείς δεν μπορεί να μιμηθεί

τόσο ρεαλιστικά την πραγματικότητα» The Nation

 

«Ένα αριστούργημα! Σίγουρα η πιο οδυνηρή,

πολιτική επίκη ταινία που έχει γίνει ποτέ» Philip Gourevitch

 

«Μια ταινία σταθμός,μια ανεπανάληπτη κινηματογραφική εμπειρία»

Jeffrey M. Anderson

 

 

Η πιο εκρηκτική ταινία της δεκαετίας του ’60

Απαγορευμένη στη Γαλλία το 1965

Δεν περιέχει ούτε μια σκηνή από αρχειακό υλικό

 

ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΑΠΟ 10/12


ΣΕ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΜΕ ΚΑΙΝΟΥΡΙΕΣ ΚΟΠΙΕΣ 35mm

 

La Battaglia di Algeri

Αλγερία /Ιταλία – 1966 - 121’ - Α/Μ

 

Σκηνοθεσία: Gillo Prontecorvo

Σενάριο: : Gillo Prontecorvo, Franko Solinas

Παραγωγή: Antonio Musu, Yasef Saadi

Μουσική: Εnnio Moricone, Gillo Prontecorvo

Φωτογραφία: Marcello Gati

Με τους: Brahim Haggiag, Jean Martin, Yacef Saadi, Samia Kerbash

 

ΣΥΝΟΨΗ

 

Ο Gillo Pontecorvo, μας μεταφέρει στο ταραχώδες Αλγέρι και στην μάχη για ανεξαρτησία από την Γαλλική κατοχή, σε μία χρόνια-κλειδί στα μέσα του 1950.

Το 1954, το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο του Αλγερίου (FLN), σκοτώνει Γάλλους αστυνομικούς, ξεκινώντας τον αγώνα για την απελευθέρωση της χώρας. Σε αντίποινα ο Αρχηγός της Αστυνομίας βάζει βόμβα στην Αραβική συνοικία με αποτέλεσμα πολλοί από τους κατοίκους  να σκοτωθούν. Το FLN, με τη σειρά του, στέλνει τρεις γυναίκες βομβιστές, σε δύο καφέ και στην Air France στην Ευρωπαϊκή συνοικία. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η Γαλλία στέλνει στρατιωτικές δυνάμεις με επικεφαλή τον συνταγματάρχη Mathieu, γνωστό για τη σκληρότητα του και την ασέβεια του στα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο συνταγματάρχης προσπαθεί να καταπνίξει την επανάσταση με βασανιστήρια.


ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ

 

 Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο του Saadi Yacef «Αναμνηστικά από τη Μάχη του Αλγερίου». Μετά τη σύλληψη του το 1957, ο Yacef φυλακίστηκεκαι καταδικάστηκε σε θάνατο. Όσο ήταν εκεί, κατέγραψε τις εμπειρίες του,κατά τη διάρκεια του πολέμου. Μετά την απελευθέρωση του, έγινε μέλος  της νέας κυβέρνησης, η οποία στήριξε τη δημιουργία μιας ταινίας, βάση του βιβλίου του.

Τότε ο Salash Baazi, πλησίασε τον σκηνοθέτη Gillo Protecorvoκαι το σεναριογράφο Franco Solinas. Το πρώτο σενάριο του Solinas, με τίτλο «Para», ήταν από τη σκοπιάενός απογοητευμένου Γάλλου αλεξιπτωτιστή, ρόλο, που σκηνοθέτηςκαι σεναριογράφος, ήθελαν να έχει ο Paul Newman. Ο Baazi το απορρίπτει γιατί υποστηρίζει πως βάζει το βασικό θέμα, που ήταν τα βάσανα του αλγερινού λαού,σε δεύτερη μοίρα. Επιπλέον, γράφει δικό του σενάριο,  το οποίο δεν γίνεται δεκτό από τους Ιταλούς παραγωγούς, που το βρίσκουν υπερβολικά προσκείμενοστους Αλγερινούς. Παρόλο που οι Ιταλοί επιχειρηματίες έβλεπαν με θετική ματιάτον αγώνα τους, επέμεναν στην ουδέτερη απόδοσητων γεγονότων.

 

 Το τελικό σενάριο της Μάχης του Αλγερίου, έχει Αλγερινό πρωταγωνιστήκαι δείχνει το πόσο υπέφεραν από τη σκληρότητα και οι δύο μεριές. Παρόλο πουη ταινία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, οι χαρακτήρες που παρουσιάζονται είναι σύνθετοι. Για παράδειγμα ο συνταγματάρχης Mathieu, είναι ένα πάζλ πολλών ανωτέρων Γάλλων αξιωματικών, που έδρασαν βίαια κατά των Αλγερινών.


Η Μάχη του Αλγερίου


Η Μάχη του Αλγερίου είναι μια συναρ­παστική ταινία για την Αλγερινή επανά­σταση στα τέλη της δεκαετίας του '50. Σκηνοθετημένη από τον Τζίλο Ποντεκόρβο, τον ιταλό σκηνοθέτη που απαθανάτι­σε την διαδήλωση στη Γένοβα τον Ιούλη του 2001, περιγράφει με εντυπωσιακή αμεσότητα την έκρηξη του απελευθερω­τικού κινήματος, την βαρβαρότητα του γαλλικού ιμπεριαλιστικού στρατού κατο­χής,την δικαιολογημένη χρήση βίας από τους αγωνιστές της αντίστασης.


 Η δύνα­μη της ταινίας είναι τόσο μεγάλη που οι γαλλικές κυβερνήσεις την είχαν απαγο­ρεύσει μέχρι το 1971. Η πρώτη προβολή της στο Παρίσι σημαδεύτηκε από διαδη­λώσεις και συγκρούσεις με την αστυνο­μία, ενώ πρόσφατα το αμερικάνικο υπουργείο εξωτερικών οργάνωσε μια κλειστή προβολή για τα στελέχη του με υπότιτλο «Πώς να κερδίσετε την μάχη κατά της τρομοκρατίας και να χάσετε τον πόλεμο των ιδεών».

 Το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, το FLN, ξεκίνησε το 1954 και δυο χρόνια αργότερα απλώθηκε στην πρωτεύου­σα, το Αλγέρι. Η ταινία περιγράφει τη σύγκρουση στις φτωχογειτονιές της Κάσμπα, που ήταν το κάστρο του FLN,με ηγέτη τον 29χρονο Σααντί Γιασίφ (που υποδύεται ο ίδιος τον ρόλο).

Σε απάντηση στις «τρομοκρατικές» εκτε­λέσεις της αντίστασης, ο γαλλικός στρατός ξεσπά σε ένα όργιο συλλήψε­ων, βασανιστηρίων, δολοφονιών και ισοπέδωσης ολόκληρων συνοικιών. Η φρίκη της βαρβαρότητας των γάλλων αλεξιπτωτιστών είναι τόσο μεγάλη που η κοινή γνώμη στην ίδια τη Γαλλία μοι­ράζεται στα δυό.

 Στο ίδιο το Αλγέρι το FLN καλεί σε μια οκταήμερη γενική απεργία.

Από στρατιωτική άποψη η απεργία είχε πα­ταγώδη αποτυχία  αποκαλύφθηκαν όλα τα ηγετικά μέλη της οργάνωσης και έπεσαν στα χέρια του στρατού κατο­χής.  Όμως, φάνηκε ότι η συντριπτική πλειοψηφία του αλγερινού λαού ήταν με την ανεξαρτησία. Στην ίδια τη Γαλλία ξεκίνησε ένα κίνημα για την απόσυρση του στρατού που τελικά το 1962 οδήγη­σε στην ανεξαρτησία της Αλγερίας. Πολλοί από τους ρόλους στην ταινία του Ποντεκόρβο παίζονται από τους ίδιους τους αγωνιστές της αντίστασης. Η μουσική επένδυση του Ενιο Μορικό-νε συνδυάζει τον Μπαχ με βερβερίνι-κους ρυθμούς και τους ήχους της πό­λης.

 

Ο πρώτος πρόεδρος της ανεξάρ­τητης Αλγερίας, ο Μπεν Μπελά, έχει δηλώσει: «Αρχικά θεωρούσα ότι μια τέτοια ταινία θα ήταν σπατάλη, ήμα­σταν μια φτωχή χώρα.

Ο Γιασίφ μου είπε ότι ο αγώνας μας δεν ανήκε μόνο στον αλγερίνικο λαό.

Ανήκε σε όλους τους καταπιεσμένους του κόσμου.

Δεν μπορούσαμε να τους προδώσουμε. Βρήκαμε τα λεφτά για την ταινία».


ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

 

Η γεμάτη ρεαλισμό απεικόνιση της καθημερινής ζωής και η ένταση στις σκηνές των ταραχών και των διαμαρτυριών, η Μάχη του Αλγερίου κλέβει τις εντυπώσεις. Ο δεξιοτεχνικός χειρισμός του πλήθους, μεταφέρει στον θεατή το πάθος των πραγματικών γεγονότων. Θέλοντας να δώσουν μία μορφή ντοκιμαντέρ, ο Prontecorvo και ο Marcello Gati, γυρνάνε την ταινία ασπρόμαυρη και πειραματίζονται με διάφορες τεχνικές. Για να μπορέσει να αποδώσει το ρεαλισμό που ήθελε,  ο Prontecorvo μαζί με το Solinas, μένουν για δύο χρόνια στο Αλγέρι ψάχνοντας τοποθεσίες. Με το Yacef οδηγό, μαθαίνουν για την κουλτούρα και τις συνήθειες των κατοίκων. Επιλέγει το καστ μέσα από Άραβες, που γνωρίζει εκεί, βάση των χαρακτηριστικών τους και της συναισθηματικής απήχησης που θα μπορούσαν να έχουν στο κοινό. Γι’ αυτό το λόγο, κάποιοι από τους διαλόγους είναι μεταγλωττισμένοι.

Ο μοναδικός επαγγελματίας ηθοποιός, ήταν ο Γάλλος Jean Martin, που ενσάρκωσε το συνταγματάρχη Mathieu. O Martin ήταν κατά βάση ηθοποιός θεάτρου. Ειρωνικά, είχε χάσει πολλές δουλειές, καταδικάζοντας τις δράσεις της κυβέρνησης του στην Αλγερία.


ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

 

 Ο ήχος – τόσο η μουσική όσο και τα εφέ- παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην ταινία. Ο Pontecorvo σε πολλές συνεντεύξεις του δηλώνει, πως πέρασε πάρα πολύ καιρό στην επεξεργασία των σωστών μοτίβων, που θα ταίριαζαν απόλυτα στην ταινία. Τα αρχικά μοτίβα ενσωματώθηκαν με την ορχηστική μουσική του Ennio Morricone και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την απόλυτη εναρμόνιση εικόνας και ήχου. Τα συναισθήματα εντείνονται ακόμα πιο πολύ. Morricone και Pontecorvo συνεργάζονται στενά, αν και στη σκηνή της βομβιστικής επίθεσης ο Morricone απαιτεί να έχει τον πλήρη έλεγχο.

 Χρησιμοποιούν συγκεκριμένους ήχους για να διαχωρίσουν τις δυο πλευρές: ήχους των πυρών, ελικόπτερα και φορτηγά για να συμβολίσουν την γαλλική προσέγγιση για τη μάχη, ενώ οι εκρήξεις βομβών, ουρλιαχτά και θρήνοι, για να συμβολίζουν το Αλγέρι.


Saadi Yacef


 Γεννημένος στις 20 Ιανουαρίου του 1928 στο Αλγέρι, ο Saadi Yacef ήταν ένα από τα ηγετικά στελέχη του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου της Αλγερίας(FLN), κατά τη διάρκεια του πολέμου της ανεξαρτησίας της χώρας. Αν και ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως αρτοποιός, δεν άργησε να εμπλακεί στην πολιτική. Το 1945 έγινε μέλος του Parti du people Algerien, ενός εθνικιστικού κόμματος, που δεν άργησε να τεθεί εκτός νόμου από τις Γαλλικές αρχές. Αν και διαλύθηκε, ανασυντάχτηκε  ως Mouvement pour le Triomphe des Libertes Democratiques (MTLD). Από το 1947 ως το 1949, ο Saadi Yacef υπηρετεί στο παραστρατιωτικό τμήμα της MTLD, γνωστού ως Organisation SecreteS).  

 Μετά τη διάλυση του OS, μετακομίζει στη Γαλλία και ζει εκεί μέχρι το 1952, όποτε επιστρέφει στο Αλγέρι, για να εργαστεί εκ νέου ως αρτοποιός.Γίνεται μέλος του FLN στην αρχή του γάλλο-αλγερινού πολέμου το 1954.Το Μάη του 1956 ορίζεται ως στρατιωτικός διοικητής του FLN στην αυτόνομη ζώνη του Αλγερίου. Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1957, συλλαμβάνεται από τους Γάλλους  και καταδικάζεται σε θάνατο. Απελευθερώνεται το 1958.

 Το 1966 βοηθά τον Gillo Pontecorvo στη δημιουργία της ταινίας «Η Μάχη του Αλγερίου», παρέχοντας του σημαντικές πληροφορίες για τα γεγονότα. Μαζί δημιουργούν και έναν χαρακτήρα βασισμένο, στις δικές του εμπειρίες  από τη μάχη. Σήμερα είναι γερουσιαστής της Λαϊκής Εθνικής Ένωσης της Αλγερίας.

 

Gillo Pontecorvo


 Γεννημένος στην Πισα της κεντρικής Ιταλίας στις 19 Νοεμβρίου του 1919, ο Gillo ήταν γιος ενός ευκατάστατου εβραίου επιχειρηματία και αδελφός του διακεκριμένου φυσικού Βruno Pontecorvo. Διακρίνεται στη χημεία κατά  τη διάρκεια των σπουδών του στο πανεπιστήμιο της Πισας. Εκεί για πρώτη φορά αντιλαμβάνεται τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, όταν έρχεται σε επαφή με αριστερούς φοιτητές και καθηγητές. Το 1938, λίγο μετά την αποφοίτηση του και αντιμετωπίζοντας τον αυξανόμενο αντισημιτισμό, μετακομίζει στη Γαλλία όπου εργάζεται ως ανταποκριτής των Ιταλικών εφημερίδων  La Republica και Paese Sera. Παράλληλα εργάζεται και ως καθηγητής τένις.

 Στο Παρίσι έρχεται σε επαφή με τον κόσμο του κινηματογράφου και ξεκινά να γυρνάει μικρά ντοκιμαντέρ. Γίνεται βοηθός του Joris Ivens, γνωστού ντοκιμαντερίστα και Μαρξιστή. Ο Pontecorvo αρχίζει να συναναστρέφεται με κόσμο που διευρύνει τους ορίζοντες του, μεταξύ των οποίων, ο Πάμπλο Πικάσο, ο Ιγκόρ Στραβίνσκι και ο Ζαν-Πολ Σαρτρ. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου ο Pontecorvo αναπτύσσει τα πολιτικά του πιστεύω. Επηρεάζεται ιδιαίτερα όταν πολλοί φίλοι του από το Παρίσι πηγαίνουν στην Ισπανία για να πολεμήσουν στον Εμφύλιο Πόλεμο. Το 1948 γίνεται μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας.

Ο ίδιος συνήθιζε να λέει: “Δεν είμαι ένας καθ’ αυτού επαναστάτης. Είμαι απλός ένας άνθρωπος της Αριστεράς, όπως πολλοί Ιταλοεβραίοι”.

Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την επιστροφή του στην Ιταλία, αφήνει τη δημοσιογραφία για τον κινηματογράφο, αφού βλέπει το "Paisa" του Rossellini. Γυρίζει πολλά ντοκιμαντέρ, τα οποία χρηματοδοτεί μόνος του. Το 1957 γυρίζει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του,  το “The Wide Blue Road”. Από εκεί μπορούμε ήδη να διακρίνουμε  την σκηνοθετική ωριμότητα που τον χαρακτηρίζει στις επόμενες ταινίες του. Η ταινία βραβεύεται στο Karlovy Vary International Film Festival.

 

O Pontecorvo ξοδεύει μήνες και μερικές φορές χρόνια, προκειμένου  να μαζέψει το υλικό χρειάζεται για τις ταινίες του. Τα επόμενα δυο χρόνια ετοιμάζει το Kapo, ένα δράμα που εκτυλίσσετε σε ένα ναζιστικό στρατόπεδο. Το 1961 είναι υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Η μάχη του Αλγερίου είναι αριστούργημα Pontecorvo και θεωρείται ευρέως ως μία από τις καλύτερες ταινίες του είδους. Η απεικόνιση της αλγερινής αντίστασης, ακολουθεί τα χνάρια νεορεαλιστών πρωτοπόρων δημιουργών, όπως ο De Santis και ο Rossellini. Ο Pontecorvo σαφώς διάβαζε Frantz Fanon την εποχή που γύρισε τη Μάχη του Αλγερίου, μιας και οι αντιλήψεις του αντανακλώνται στην ταινία, αν και σε απλοποιημένη μορφή.

 Το αριστούργημα του, καταφέρνει να προβληθεί ευρύτατα στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι υποψήφιο για δύο Όσκαρ, σκηνοθεσίας και πρωτότυπου σεναρίου.

Η ταινία ήταν και παραμένει εξαιρετικά δημοφιλής στην Αλγερία, παρέχοντας μια λαϊκή μνήμη στον αγώνα για ανεξαρτησία.


 Το επόμενο μεγάλο έργο του είναι το “Burn!”(1969), στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Marlon Brando και έχει σαν θέμα την πάλι  την αποικιοκρατία, αυτή τη φορά στις Αντίλλες. Συνεχίζει να γυρίζει άκρως πολιτικές ταινίες και ντοκιμαντέρ και το 1992 αντικαθιστά τον Guglielmo Biraghi ως διευθυντής του Φεστιβάλ Βενετίας, το οποίο διευθύνει για τις τρεις επόμενες χρονιές.


Το 2006 πεθαίνει από καρδιακή ανεπάρκεια στη Ρώμη σε ηλικία 86 ετών.

 

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ:

 

Oliver Stone

Αυτό που με συγκλόνισε ήταν η δομή της. Ο Gillo Pontecorvo κατάφερε να «δέσει» δυο διαφορετικά είδη κινηματογράφου. Το ντοκιμαντέρ και τον κινηματογράφο στην κλασσική του μορφή .

 

Mira Nair

Είναι η μόνη ταινία που θα ήθελα να έχω σκηνοθετήσει . Παραδόθηκα  στην δύναμη της, στην ποίηση της, στην πολιτική της. Κατάφεραν να συλλάβουν και να αποδώσουν πιστά, το πώς πραγματικά είναι να αγωνίζεσαι  και να διαμαρτύρεσαι για τα δικαιώματα σου.

 

Spike Lee

Εσύ λες πως εγώ είμαι τρομοκράτης κι εγώ λέω ότι είμαι αγωνιστής. Το θέμα αυτής της ταινίας κρύβει παγίδες. Αν και όλα είναι σκηνοθετημένα μοιάζουν τόσο αληθινά.

Δεν ξέρω πως το κατάφεραν αυτό…

 

Steven Soderbergh

Έχω κλέψει πολλά από την Μάχη του Αλγερίου. Δεν το κρύβω. Ο Pontecorvo έχει δώσει τόση σημασία στη λεπτομέρεια, που ακόμα και πρόσωπα που εμφανίζονται μόνο για λίγα δευτερόλεπτα, τραβάνε την προσοχή του θεατή.

 

Julian Schnabel

Αν δεις τωρινές εικόνες πολέμου σε μια ασπρόμαυρη τηλεόραση , είναι σαν

να βλέπεις την Μάχη του Αλγερίου . Και αυτό ενοχλεί. Είναι μια ταινία που θα πρέπει να την δουν όλοι. Και βασικά οι μελλοντικοί δημιουργοί. Επιβάλλεται.

____________________________________________________________________________

Listings
There are 1 Listings in this Category.

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
Copyright © BubbleWorx.com spacer.png, 0 kB