Η Υπόσχεση της Αυγής (La Promesse de l’ Aube)


Ο Eric Barbier σκηνοθετεί την ταραχώδη ζωή ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Γαλλίας με επίκεντρο την τρικυμιώδη σχέση με την πληθωρική, συντριπτική, παθιασμένη γυναίκα της ζωής του, που δεν ήταν άλλη από τη μητέρα του.

Η ταινία ταξιδεύει το κοινό σε ένα φιλόδοξο, επικό και θεαματικό σινεμά, όλο και πιο σπάνιο στις μέρες μας, που παρά τα απίστευτα γεγονότα, είναι βασισμένο σε μια άκρως αληθινή ιστορία.

Βασισμένη στην αληθινή, απίστευτη ιστορία του διάσημου συγγραφέα Romain Gary.

 

***12 Απριλίου στους κινηματογράφους από τη Feelgood***

 

Γυρισμένη σε 5 χώρες μέσα σε 14 εβδομάδες, η ταινία μας ξεναγεί από την Πολωνία του ’20 μέχρι το Μεξικό του ’50, διασχίζοντας την αφρικανική έρημο με ενδιάμεσες στάσεις τη Νίκαια, το Παρίσι πριν τον πόλεμο και το υπό βομβαρδισμό Λονδίνο…

«Η υπόσχεση της αυγής», το διάσημο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Romain Gary, ένα αριστούργημα της γαλλικής λογοτεχνίας που έγινε best seller, μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη σε μία εντυπωσιακή υπερπαραγωγή, μία συναρπαστική και συγκινητική βιογραφία στην καρδιά της Ιστορίας. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο ενσαρκώνει ο σπουδαίος Γάλλος ηθοποιός Pierre Niney (Yves Saint Laurent, Φραντς) ως Romain Gary, ενώ τον απαιτητικό ρόλο της μητέρας του υποδύεται η μοναδική Charlotte Gainsbourg (Nymphomaniac, Antichrist).

 

Λίγα λόγια για την ταινία  (Δείτε το Trailer της ταινίας παρακάτω )

Από τη δύσκολη παιδική του ηλικία στην Πολωνία μέχρι την εφηβεία του στην ηλιόλουστη Νίκαια και τα κατορθώματα του ως πιλότος πολεμικής αεροπορίας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Romain Gary (Pierre Niney ) έζησε μια απίστευτη ζωή. Αυτή την αφοσίωση να ζήσει εκατό ζωές, να γίνει ο μεγάλος άντρας και ο διάσημος συγγραφέας τη χρωστούσε στην μητέρα του Nina (Charlotte Gainsbourg). Χάρη στη συντριπτική αγάπη αυτής της αξιολάτρευτης, εκκεντρικής γυναίκας που θα τον έκανε έναν από τους μεγαλύτερους μυθιστοριογράφους του 20ού αιώνα, αυτός ο άντρας έκανε μία ζωή γεμάτη περιπέτεια, πάθος και μυστήριο.

O Eric Barbier για το πώς γεννήθηκε η ιδέα

Πρόκειται για μια αληθινή ιστορία, όσο και αν όλα αυτά που συμβαίνουν είναι απίστευτα. Την ιδέα να κάνουμε την ταινία χρησιμοποιώντας ως αφετηρία το βιβλίο την είχε ο παραγωγός Eric Jehelmann. Ήθελε να το μεταφέρει στον κινηματογράφο για πολύ καιρό. Δεν ήξερα για το σύνολο του έργου του Romain Gary, αλλά είχα διαβάσει τα πιο σημαντικά βιβλία του. Στα μάτια μου, ο Gary ήταν πάνω από όλα μια αινιγματική προσωπικότητα, ήταν ο σύζυγος της Jean Seberg και ο ενορχηστρωτής αυτής της καταπληκτικής μυστικιστικής λογοτεχνικής υπόθεσης Emile Ajar (τα ψευδώνυμο με το οποίο υπέγραψε το βραβευμένο best seller «Η ζωή είναι μπροστά σου»). Ο Gary είναι διπλή, τριπλή, πολλαπλή προσωπικότητα. Πρέσβης, κινηματογραφιστής, μυθιστοριογράφος. Είναι Πολωνός, Ρώσος, Γάλλος, Εβραίος. Το βιβλίο αυτό που διάβασα για πρώτη φορά στο λύκειο, είναι ένα μεγάλο βιβλίο που διαφωτίζει αυτή την άπιαστη προσωπικότητα. Το εγχείρημα είχε μεγάλο ενδιαφέρον για μένα και βούτηξα στη δουλειά.

 

Ερωτήσεις προς τον παραγωγό Eric Jehelmann

Η κινηματογραφική μεταφορά του συγκεκριμένου βιβλίου ήταν ένα όνειρο που είχατε από παλιά;
Πράγματι, ήθελα χρόνια να μεταφέρω το βιβλίο στον κινηματογράφο. «Η υπόσχεση της αυγής» είναι το βιβλίο που έχω πάντα στο κομοδίνο μου. Ο κάθε αναγνώστης βλέπει κάτι συγκεκριμένο στις σελίδες του. Πολύ συχνά είναι η σχέση ανάμεσα στη μητέρα και στον γιο, που είναι προφανώς κεντρική. Από τη μεριά μου, με είχε ελκύσει η ιστορία των προσωπικών κατορθωμάτων ενός νέου άντρα που είχε υποσχεθεί να γίνει κάποιος. Αυτή η διάσταση μου έχει αφήσει ένα ανεξίτηλο σημάδι. Για έξι χρόνια ρωτούσα να μάθω αν τα δικαιώματα της κινηματογραφικής μεταφοράς ήταν προς διάθεση. Ο Eric Barbier είχε ετοιμάσει τη σκηνοθετική προσέγγιση και χωρίς αμφιβολία η ποιότητα της δουλειάς του και η κομψότητα του οράματος του μας εξασφάλισαν την παραχώρηση των δικαιωμάτων της μεταφοράς στον κινηματογράφο. Βέβαια, χρειαζόταν να βρούμε χρηματοδότηση, γιατί η ιστορία διαδραματίζεται σε διαφορετικές χώρες και χρονικές περιόδους. Μια τέτοια ταινία είναι πολύ ακριβή.
Πώς νιώσατε ως παραγωγός, που ονειρευόσασταν για δέκα χρόνια την κινηματογραφική μεταφορά ενός βιβλίου, όταν ήρθε η ώρα να αναθέσετε την υλοποίηση σε έναν σκηνοθέτη;
Σε κάθε στάδιο, η δουλειά του Eric Barbier συμφωνούσε με ό,τι είχα φανταστεί. Δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, προσέχει την λεπτομέρεια, ακούει. Με είχε πείσει για τα πάντα. Η ταινία είναι μια μεγάλη περιπέτεια, ό,τι ακριβώς είχα ονειρευτεί διαβάζοντας το βιβλίο του Gary. Έχει επική διάσταση και νιώθω καμιά φορά ότι το όλο εγχείρημα πραγματοποιήθηκε, γιατί τα αστέρια μας ευνόησαν. Είναι όλο και πιο δύσκολο να χρηματοδοτηθούν τέτοιες ταινίες στη Γαλλία.

 

Συνέντευξη με τη Charlotte Gainsbourg

Γνωρίζατε το συγκεκριμένο βιβλίο πριν σας προτείνει ο Eric Barbier να παίξετε τη Nina;
Όχι. Δεν γνώριζα τον Romain Gary, εκτός από τον γάμο του με τη Jean Seberg. Με το σενάριο ανακάλυψα το βιβλίο και απορροφήθηκα από το εύρος της ιστορίας του, τη δύναμη των χαρακτήρων και το ύφος του βιβλίου. Αφού το διάβασα, κατάλαβα πόσο πιστός ήταν ο Barbier στην κινηματογραφική του μεταφορά. Πιστεύω ότι το γεγονός ότι δεν γνώριζα τον Romain Gary μου επέτρεψε να μπω στην ταινία αυθόρμητα. Δεν με είχε συντρίψει το σημείο αναφοράς.

Πώς αντιληφθήκατε τον χαρακτήρα σας;

Ο Eric μου έδειξε όλα τα ντοκουμέντα που υπήρχαν. Είδα φωτογραφίες της Nina στην πόλη της νεότητας της, στις διαφορετικές περιόδους της ζωής της. Αλλά είναι πολύ λίγες. Τελικά ένιωσα οικεία με τον χαρακτήρα όταν σκέφτηκα τη δική μου γιαγιά. Πολύ γρήγορα, έκανα μια μείξη της Nina και αυτού που είχα αντιληφθεί ότι ήταν η μητέρα του πατέρα μου. Για παράδειγμα, η πολωνική προφορά που φανταζόμουν, την άκουγα σαν μια ρώσικη προφορά που ήξερα καλά… Αυτές οι δύο γυναίκες, της ίδιας περίπου γενιάς, προέρχονταν από τον ίδιο κόσμο, είχαν την ίδια κουλτούρα. Μοιάζανε στα μάτια μου. Η γιαγιά μου ήταν λιγότερο κυριαρχική από τη Nina, που ήταν μία πολύ δυναμική προσωπικότητα. Είχαν κάτι κοινό στη σχέση με τους γιούς τους. Ο Gary είναι Ο γιος, ο μοναδικός. Για τη γιαγιά μου δεν ήταν έτσι, αλλά ήταν μάλλον ακόμα χειρότερα: είχε κόρες, τις οποίες θεωρούσε κακές και τον γιο της λατρεμένο.

Τι πιστεύετε για τον χαρακτήρα; Ο θεατής αναρωτιέται αν είναι ευεργετική ή όχι για τον γιο της.

Είμαι διχασμένη. Την έχω αγαπήσει αυτή τη μητέρα… Σκέφτομαι την ίδια στιγμή ότι είναι και κατάρα. Τον έβαζε να περνάει εξετάσεις συνέχεια. Αλλά του δίνει πολλά, τον βάζει να αποκτήσει ένα δυνατό χαρακτήρα, μια δίψα για ζωή. Δεν την έχω κρίνει. Δεν ήθελα να μου θέσω το ερώτημα αν είναι καλή ή κακή για τον γιο της. Είναι προφανές ότι ήταν επιβαρυντική. Αναζήτησα περισσότερο να νιώσω την αγάπη, το πάθος της για τον γιο της.
Είναι ένας χαρακτήρας αστείος και συγκινητικός…
Το σενάριο είναι πολύ καλογραμμένο. Συναισθάνεται τις δύο προσωπικότητες. Απόλαυσα αυτόν τον ρόλο. Η κωμική διάσταση είχε νόημα γιατί και η δική μου γιαγιά είχε ένα παρόμοιο χιούμορ.

Ποιες ήταν οι πιο δύσκολες σκηνές;

Δύο συγκεκριμένες. Κατ’ αρχάς, οι σκηνές στην Πολωνία. Έπρεπε να ξεκινήσουμε το γύρισμα με τις σκηνές όπου μιλάω πολωνικά. Η δουλειά μου ήταν πραγματικά τεράστια. Με βόηθησε στο σύνολο του ρόλου, αλλά ήταν πολύ δύσκολο. Η δεύτερη δυσκολία ήταν οι σκηνές με τον μικρό Pawel που έπαιζε τον Romain όταν ήταν παιδί. Το λάτρεψα αυτό το παιδί. Ήταν πολύ συγκινητικό να τον βλέπεις στον ρόλο του ηθοποιού, να είναι δυνατός και ταπεινός την ίδια στιγμή. Ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις του Eric που ήταν καμιά φορά σκληρός μαζί του.

Παίξατε με τρεις διαφορετικούς ηθοποιούς που υποδύονται τον ίδιο χαρακτήρα σε διαφορετικές ηλικίες. Ήταν δύσκολο;

Ένιωσα κοντά στον Pawel. Μαζί βρήκαμε τους ρόλους μας. Όταν μου ερχόταν να τον ακουμπήσω στο πρόσωπο, είχα την αίσθηση ότι ακουμπούσα το δικό μου πρόσωπο. Με τον Nemo, που έπαιξε τον Romain στη εφηβεία, όπως και με τον Pierre που τον υποδυόταν στην ενήλικη ζωή, η δυσκολία ήταν να ξαναβρώ αυτή την οικειότητα που είχα στη σχέση μου με το παιδί.

 

Συνέντευξη με τον Pierre Niney

Γνωρίζατε το έργο του Romain Gary πριν την ταινία;

Είχα διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο και κάποια άλλα. Αλλά ανακάλυψα ξανά το έργο του Romain Gary όταν άρχισα να προετοιμάζομαι για την ταινία. Αυτό που λατρεύω στον Gary είναι το χιούμορ του. Αυτός ο τρόπος του να μην είναι ποτέ εντελώς απελπισμένος, όπως λέει ο ίδιος. Υπάρχει πάντα μέσα του η γενναιοδωρία του γέλιου, του δράματος και της απελπισίας. Ειδικά όταν αφορούσαν τον ίδιο. Στο βιβλίο ανακάλυψα ξανά την άνευ όρων αγάπη που είχε ο ίδιος και η μητέρα του για τη Γαλλία, τη χώρα της ελευθερίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Με τον τρόπο αυτό, το βιβλίο είναι πολύ μοντέρνο και σύγχρονο, καθώς διηγείται πώς ένας εβραίος Πολωνός που διώχθηκε από τη χώρα του, ονειρεύτηκε με όλες του τις δυνάμεις να γίνει Γάλλος. Μπήκε κυριολεκτικά στη μάχη για να πραγματοποιήσει αυτό το όνειρο και να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους Γάλλους συγγραφείς του 20ού αιώνα.

Ποιες ήταν οι πρώτες σκέψεις όταν σας προτάθηκε ο ρόλος;

Θυμήθηκα δυνατές εικόνες από το βιβλίο. Πάντα το θεωρούσα πολύ κινηματογραφικό, από την πρώτη μου ανάγνωση. Αλλά αυτό που με έπεισε ήταν το πάθος του Eric Barbier. Είναι τρελός για τον Gary, ξέρει εκατοντάδες ιστορίες για εκείνον, τη ζωή του, τη συγγραφή αυτού του βιβλίου. Δεν είχα κάποια εικόνα στο μυαλό μου για τον ρόλο. Αλλά όταν σκεφτόμουν τη ζωή του, μου άρεσαν οι διαφορετικές του προσωπικότητες, οι οποίες διατρέχουν το έργο και τη ζωή του.
Ο θεατής και ο αναγνώστης έχει το μόνιμο ερώτημα αν η μητέρα ήταν τελικά ευεργετική παρουσία στη ζωή του.
Είναι πολύ δύσκολη ερώτηση. Αυτός ο δεσμός ο τόσο δυνατός, παθιασμένος, καταστροφικός και δημιουργικός την ίδια στιγμή, είναι η ουσία του Gary. Το βιβλίο είναι τόσο κρίσιμο και αποκαλυπτικό για αυτόν τον λόγο. Αφηγείται ακριβώς από πού προέρχεται αυτή η βαθιά επιθυμία του συγγραφέα. Αυτή η ζωτική ενέργεια. Είναι σίγουρο ότι αυτή η μητέρα έκανε ένα γιο εξαιρετικό, με την ουσία της λέξης. Από μια άποψη, αυτή η ταινία περιγράφει τι κληρονομούμε από τους γονείς μας και ειδικά από τις μητέρες μας. Τις πτυχές που αγαπάμε και τις πτυχές που μας είναι επιβαρυντικές.

Ο Eric Barbier λέει ότι συμβάλατε πολλά στο σενάριο… Είναι σημαντικό να συμμετέχετε στη δομή του χαρακτήρα από το στάδιο της συγγραφής;

Φυσικά. Όσο πιο πολύ εμπλέκομαι σε ένα έργο, τόσο πιο πολύ με εμπνέει. Βρήκα την κινηματογραφική μεταφορά του Eric καταπληκτική. Η επιλογές του ήταν πολύ δουλεμένες, γιατί προφανώς έπρεπε να κόψει μέρη του βιβλίου…
«Με τη μητρική αγάπη, η ζωή μας δίνει, από την αυγή της, μια υπόσχεση που δεν μπορεί να κρατήσει…» αυτό το απόσπασμα διατρέχει όλη την ιστορία. Είχα ζητήσει από την αρχή από τον Eric, αν μπορεί να φανταστεί αυτή τη φωνή να είναι off σε όλη την ταινία. Μου άρεσε που το σενάριο ήταν υλικό ελεύθερο και ζωντανό. Είναι σημαντικό να έχεις τέτοια φιλοσοφία, ειδικά με μια τέτοια ταινία. Να σέβεσαι το έργο χωρίς να σε συντρίβει.

Πώς αντιδράσατε όταν είδατε την ταινία;

Μου άρεσε ο τρόπος που ο Eric διηγήθηκε την ιστορία μέσα από τη σχέση μάνας-γιου, που είναι και η ουσία του έργου. Αυτό που με συγκίνησε πολύ ήταν οι σκηνές του νεαρού Romain. Επίσης, ανακάλυψα ότι το φως παίζει πραγματικό ρόλο στην ταινία. Φέρνει συναίσθημα στις σκηνές. Μια νοσταλγία, μια θέρμη…

 

Η Ζωή και το έργο του Romain Gary

Ο Romain Gary, ψευδώνυμο του Romain Kacew, γεννήθηκε στη Βίλνα της Ρωσίας (σημερινό Βίλνιους της Λιθουανίας) το 1914. Μεγάλωσε με την μητέρα του, η οποία του εμφύσησε μεγάλες ελπίδες για τη ζωή, τις οποίες θα διηγηθεί στο βιβλίο “Η υπόσχεση της αυγής”. Φτωχός, “Κοζάκος, λίγο Τάταρος διασταυρωμένος με Ιουδαίο”, φτάνει στη Γαλλία σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και εγκαθίσταται με τη μητέρα του στη Νίκαια. Μετά το τέλος των σπουδών του στη νομική, υπηρετεί στην αεροπορία. Το 1940 συναντά τον στρατηγό Ντε Γκωλ. Η “Ευρωπαϊκή θητεία” είναι το πρώτο του μυθιστόρημα και εκδόθηκε με επιτυχία το 1945 αναδεικνύοντας έναν σπουδαίο συγγραφέα-αφηγητή με στυλ αυστηρό και ποιητικό. Την ίδια χρονιά, διορίζεται στο Υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας. Λόγω του επαγγέλματός του διαμένει στη Σόφια, στη Λα Παζ, στη Νέα Υόρκη και στο Λος Άντζελες. Το 1948, δημοσιεύει το “Le grand vestiaire” και το 1956 του απονέμεται το βραβείο Goncourt για το “Les Racines du ciel”. Ενώ ήταν πρόξενος στο Λος Άντζελες, παντρεύεται την ηθοποιό Jean Seberg, γράφει σενάρια και σκηνοθετεί δύο ταινίες. Εγκαταλείπει τη διπλωματία το 1961 και γράφει το “Les Oiseaux vont mourir au Perou (Gloire a nos illustres pionniers)” και ένα χιουμοριστικό μυθιστόρημα, το “Lady L.”, προτού εμφανιστεί με τα διηγήματα: “La comedie americaine” και “Frere Ocean”. Μέσα από τα μυθιστορήματά του “Au-dela de cette limite votre ticket n’ est plus valable” (Πέρα από το σημείο αυτό το εισιτήριό σας δεν ισχύει), “Clair de femme”, “Les cerfs-volants” (Οι χαρταετοί) διαφαίνεται η αγωνία του για την παρακμή και τα γηρατειά. Η Seberg, με την οποία έχει χωρίσει, αυτοκτονεί το 1979 – το 1980 αυτοκτονεί και ο ίδιος, αφήνοντας ένα γράμμα όπου αποκαλύπτει ότι κρυβόταν πίσω από το όνομα του Emile Ajar, συγγραφέα επιτυχημένων μυθιστορημάτων όπως τα: “Gros Calin”, L’ angoisse du roi Salomon” και “La vie devant soi”, για το οποίο έλαβε το βραβείο Goncourt το 1975.

 

Συντελεστές :

 

Σκηνοθεσία: Eric Barbier

Σενάριο (βασισμένο σε μυθιστόρημα του Romain Gary): Eric Barbier, Marie Eynard

Παραγωγοί: Eric Jehelmann, Philippe Rousselet, Jérôme Seydoux

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Glynn Speeckaert

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Pierre Renson

Κοστούμια: Catherine Bouchard

Μοντάζ: Jennifer Auge

Διάρκεια: 131’

 

 

Παίζουν οι ηθοποιοί :

 

Charlotte Gainsbourg,

Pierre Niney,

Didier Bourdon,

Jean-Pierre Darroussin,

Catherine McCormack,

Finnegan Oldfield,

Pawel Puchalski,

Nemo Schiffman

Από 12 Απριλίου στους κινηματογράφους από τη Feelgood

(Δείτε το Trailer της ταινίας )

 

Comments are disabled.